دسته: فقط برای امروز

فقط برای امروز

۲۷ جوزا (خرداد ماه)

حصارها

 

«در تماس بودن با دیگران آغاز کشمکشی است که ما را آزاد میسازد. حصارهایی که ما را محبوس میکند، میشکند.»

کتاب پایه 

بسیاری از ما وقتی بهNA می آییم از نظر عاطفی آسیبدیده هستیم. سوء استفاده از افراد و اجازه دادن به آنها برای سوء استفاده از ما طی سالیان زیاد، به توانایی ما برای اعتماد به خود و دیگران لطمه زده بود. اما عشق و پذیرشی که در معتادان گمنام به دست آوردیم، ما را به برقراری ارتباط و نزدیک شدن به دیگران تشویق کرد.

هر چه بیشتر پاک ماندیم، تمایل ما به صمیمیت بیشتر با عزیزان خود افزایش یافت. اگر چه ممکن بود آسیب ببینیم، اما به نحوی عمیقتر و پرمعناتر شروع به برقراری ارتباط با دیگران کردیم. با وجود اینکه از طرد شدن واهمه داشتیم، تصمیم گرفتیم در آشکار کردن خود، باورها و نیازهای خود ریسک کنیم. تصمیم گرفتیم حصارهای تدافعی خود را کوتاهتر کنیم.

به دست آوردن آزادی ارزش ریسک آن را داشت. میدانیم برای رهایی کامل از موانعی که طی سالها اعتیاد فعال ایجاد کردهایم، هنوز کارهایی برای انجام دادن باقی مانده است. اما با برقراری ارتباط با سایر معتادان و اجازه دادن به آنها برای برقراری ارتباط با ما، علیرغم نواقص انسانی، به این شناخت رسیدهایم که برای عشق و صمیمیت ظرفیت بالایی داریم. قلب ما وقتی از حصارهای بازدارنده خود آزاد میشود، قدرت زیادی پیدا میکند.

 

فقط برای امروز: حصارهای شخصی خود را کوتاه میکنم و با دیگران ارتباط برقرار میکنم. به قلب خود آزادی لازم برای ابراز و دریافت عشق را میدهم.

معتادان گمنام افغانستان

https://naafg.org

فقط برای امروز

۲۴ جوزا (خرداد ماه)

حفظ ایمان خود

«اگر هر روز شرایط روحانی خود را حفظ کنیم، مقابله با درد و سردرگمی را آسانتر مییابیم.»

کتاب پایه

 

وقتی برای اولین بار شروع به جستجوی نیرویی برتر از خود میکنیم، بسیاری از ما در باورها و عقاید قدیمی سردرگم میشویم. دامنه این عقاید و باورها از ترس از خداوندی مجازاتکننده و انتقامجوی تا عدم اعتقاد کشیده میشد. برخی از ما احساس میکردیم کارهای آن چنان فجیعی انجام دادهایم که نیروی مهربان هرگز با ما رابطهای نخواهد داشت. سایرین متقاعد شده بودند اگر اصلاً نیروی مهربانی وجود داشت، این اتفاقات “بد” بر سر ما نمیآمد. برای کسب اعتقادی عملی به نیرویی برتر و مهربان که ما را در مقابله با چالشهای زندگی راهنمایی کند، وقت، تلاش، روشنبینی و ایمان لازم بود.

حتی بعد از اینکه به نیرویی برتر از خود ایمان آوردیم، عقاید قدیمی برای آزار دادن ما باز میگردند. موانع اصلی در زندگی ما و ناامنی ناشی از این رویدادها میتواند موجب بازگشت عقاید قدیمی و نامناسب ما درباره خداوند شود. وقتی این اتفاق می افتد، باید به خود اطمینان دهیم که نیروی برتر، ما را رها نکرده و آماده کمک به ما برای سربلند بیرون آمدن از دوران سخت بهبودی است. مهم نیست خسارت ما چقدر دردناک باشد، در هر حال اگر ایمانی را که برنامه به ما داده، حفظ کنیم، موانع را پشت سر میگذاریم و به رشد و پیشرفت ادامه میدهیم.

 

فقط برای امروز: برای ایمان آوردن به نیرویی برتر، مهربان و دوستداشتنی که مرا در مقابله با چالشهای زندگی راهنمایی میکند، سخت تلاش کرده ام. امروز، به این نیرو اعتماد میکنم.

معتادان گمنام افغانستان

https://naafg.org

فقط برای امروز

۲۳ جوزا (خرداد ماه)

زندگی پر مشغله

«این برنامه در زندگی ما معجزه میکند…. آزادی لازم برای زندگی را به دست می آوریم.»

کتاب پایه

اکثر ما اگر تا به حال مدت زمانی را در بهبودی به سر برده باشیم، شنیده ایم که برخی از اعضاء در جلسات از خستگی مفرط و مشغولیت بسیار زیاد خود برای شرکت در جلسات یا راهنمایی و یا سایر فعالیتها گله میکنند. در حقیقت، خود ما ممکن است عضو گله مند بوده باشیم. روزها بسیار پرمشغله به نظر میرسد: شغل، خانواده و دوستان، جلسات، فعالیتها، راهنمایی، کارکرد قدمها. عضو گله مند میگوید: «برای انجام همه کارها و تأمین خواستههای همه، ساعات روز برای من کافی نیست!»

وقتی این اتفاق میافتد، معمولاً صدای خنده ملایمی از سایر اعضاء بلند میشود—احتمالاً اعضایی که تصمیم داشتند از این قبیل مسائل شکوه کنند. علت خنده ما پی بردن به این مسئله است که ما از معجزه زندگی گله میکنیم، معجزهای که امروز در اختیار ماست. مدتی پیش هیچ یک از ما قادر به داشتن هیچ یک از این مشکلات در زندگی خود نبودیم. همه انرژی خود را صرف حفظ اعتیاد فعال خود میکردیم. امروز زندگی پرمشغله ای داریم که پر از احساسات و مشکلاتی است که در واقعیت با زندگی سازگارند.

 

فقط برای امروز: به خاطر میسپارم که زندگی من یک معجزه است. به جای اینکه از مشغله خود گله مند شوم، از اینکه زندگی ام این قدر پرمشغله است، شکرگزارم.

معتادان گمنام افغانستان

https://naafg.org

فقط برای امروز

۲۲ جوزا (خرداد ماه)

چشم انداز امید

«بله، ما چشم انداز امید هستیم…»

کتاب پایه

وقتی به آخر خط رسیدیم، بسیاری از ما همه امید خود به زندگی بدون مصرف مواد را از دست داده بودیم. معتقد بودیم مرگ در اثر اعتیاد سرنوشت ما را رقم زده است. اما ورود به اولین جلسه خود و مشاهده اتاقی پر از معتادانی که در پاکی به سر میبردند، چقدر امیدوارکننده بود! یک معتاد پاک واقعاً چشمانداز امید است.

امروز، همین امید را به دیگران میدهیم. تازهواردها برق شادی را در چشمان ما میبینند، متوجه نحوه مراقبت ما از خود میشوند، به صحبتهای ما در جلسات گوش میدهند و اغلب چیزی را میخواهند که ما بدان دست یافتهایم. آنها ما را باور میکنند تا اینکه یاد بگیرند خود را باور کنند.

تازهواردها صدای پیام امید ما را میشنوند. آنها تمایل دارند با “دیده خوشبینی” به ما بنگرند. همیشه درگیری ما با نقص شخصیتی یا مشکلات ما در بهبود بخشیدن به ارتباط آگاهانه خود با نیرویی برتر را درک نمیکنند. زمان زیادی طول میکشد تا بفهمند “افراد با تجربهای” که سه یا شش و یا ده سال پاکی را سپری کردهاند، اکثر اوقات اصول را به شخصیتها ترجیح میدهند یا از دیگر نواقص شخصیتی خفیفتر رنج میبرند.

بله، تازهوارد گاهی اوقات ما را به عنوان الگو به حساب میآورد. با این حال، اقرار آشکارانه ماهیت کشمکشهای ما در بهبودی مفید است، چراکه در مواقعی تازهوارد نیز مشغول گذراندن همان آزمایشهاست. در نتیجه، این تازهوارد به خاطر میسپارد که دیگران آن مشکل را پشت سر گذاشته و پاک ماندهاند.

فقط برای امروز: به خاطر میسپارم که من برای همه کسانی که راه مرا دنبال میکنند، یک راهنما و چشمانداز امید هستم.

معتادان گمنام افغانستان

https://naafg.org

فقط برای امروز

۱ جوزا (خرداد ماه)

“علائم بیداری روحانی”

«قدمها به یک بیداری روحانی منجر می شود که دارای ماهیتی روحانی است. این بیداری با تغییراتی در زندگی ما آشکار می شود.»

“کتاب پایه”

نحوه تشخیص بیماری اعتیاد را می دانیم. علائم آن مسلم است. افرادی که از این بیماری رنج می برند، علاوه بر وسوسه کنترل نشدنی به مصرف مواد مخدر، رفتار خودجویانه ناشی از خودمحوری را نشان می دهند. وقتی اعتیاد ما در اوج پیشروی خود بود، مسلماً از درد بسیار زیادی رنج می بردیم. بی وقفه درباره خود و دیگران قضاوت می کردیم و بیشتر وقت خود را صرف نگرانی از نتایج یا تلاش برای کنترل آنها می کردیم.

درست همان طور که بیماری اعتیاد با علائم معینی آشکار می شود، بیداری روحانی نیز با نشانه های روشن و معینی در یک معتاد در حال بهبودی نمایان می شود. ممکن است متوجه تمایل خود به فکر کردن و عمل کردن به طور خودانگیخته، عدم علاقه به قضاوت کردن درباره اعمال دیگران یا تفسیر اعمال آنها، توانایی بی چون و چرا برای لذت بردن از هر لحظه و بروز لبخند به طور مکرر شویم.

اگر در فردی علائم بیداری روحانی را مشاهده کنیم، باید آگاه باشیم این بیداری ها سرایت پذیر هستند.

بهترین اقدام ما نزدیک شدن به این افراد است. وقتی به تدریج صحنه های تأثیرگذار و مکرر سپاسگزاری، تمایل به دریافت ابراز عشق از سوی اعضای انجمن و میل شدید به جبران این عشق را تجربه می کنیم، متوجه می شویم که ما نیز بیداری روحانی پیدا کرده ایم.

فقط برای امروز: شدیدترین تمایل من، بیداری روحانی است. به علائم آن توجه می کنم و از تشخیص آنها شادمان می شوم.

معتادان گمنام افغانستان

https://naafg.org

فقط برای امروز

۳۱ ثور (اردیبهشت ماه)

“شرکت در جلسات را ادامه بده!”

«جلسات موجب حفظ ارتباط ما با جایی که بوده ایم، می شوند، ولی از آن مهم تر، ارتباط ما را با جایی که در بهبودی خود می توانیم برویم، حفظ می کنند.

“کتاب پایه”

معتادان از جهات بسیاری افرادی متفاوت هستند. وقتی به معتادان گمنام آمدیم، دیگران را مانند خود پنداشتیم، افرادی که ما را درک می کنند و ما نیز آنها را درک می کنیم. دیگر هر جایی که می رفتیم مانند افراد بیگانه و غریب احساس نمی کردیم. در جلسات NA و در جمع دوستان احساس می کردیم در خانه هستیم.

پس از مدتی پاکی اثرات اعتیاد ما پایان نمی یابد. هنوز به همدردی با سایر معتادان احتیاج داریم. برای حفظ ارتباط خود با اینکه چه کسی هستیم، از کجا آمده ایم و به کجا می رویم، شرکت در جلسات را ادامه می دهیم. هر یک از جلسات به ما یادآور می شود که هرگز نمی توانیم مواد مخدر را با موفقیت مصرف کنیم. هر یک از جلسات به ما یادآور می شود که هرگز معالجه نخواهیم شد، اما با انجام اصول برنامه می توانیم بهبود پیدا کنیم. هر جلسه، تجربه و الگوی سایر معتادان را در بهبودی مداوم به ما ارائه می دهد.

در جلسات مشاهده می کنیم که افراد مختلف چگونه برنامه خود را انجام می دهند و نتایج این کار چگونه در زندگی شان نمایان می شود. اگر می خواهیم مانند دیگران زندگی کنیم، می توانیم از آنچه آنها برای رسیدن به آن انجام داده اند، مطلع شویم. جلسات معتادان گمنام ارتباط ما را با جایی که بوده ایم و جایی که می توانیم برویم، حفظ می کنند—ارتباطی که بدون این جلسات ناممکن است و نمی توان هیچ جای دیگر به دست آورد. این ارتباط موجب شرکت مجدد ما در جلسات می شود.

فقط برای امروز: در جلسه NA حضور می یابم تا به خود یادآوری کنم چه کسی هستم، از کجا آمده ام و در بهبودی خود به کجا می توانم بروم.

معتادان گمنام افغانستان

https://naafg.org

فقط برای امروز

۳۰ ثور (اردیبهشت ماه)

“رهایی از انزوا”

«خود را مشغول انجام دادن و لذت بردن از کارهایی می یابیم که هرگز تصور نمی کردیم انجام دهیم.»

“کتاب پایه”

اعتیاد فعال به دلایل بسیاری ما را منزوی نگاه داشت. در ابتدا، از خانواده و دوستان دوری کردیم تا متوجه مصرف ما نشوند. برخی از ما از همه افراد غیر معتاد به دلیل ترس از واکنش شدید اخلاقی و پیامدهای قانونی دوری کردیم. افرادی را که به همراه خانواده تفریحات “عادی” داشتند، تحقیر کردیم؛ آنها را افرادی “نچسب” خواندیم و معتقد بودیم هرگز نمی توانیم از خوشی های ساده زندگی لذت ببریم. سرانجام حتی از سایر معتادان هم دوری کردیم، چون نمی خواستیم مواد مخدر خود را تقسیم کنیم. زندگی ما محدودتر شد و دغدغه های ما به حفظ روزانه بیماری خود محدود شد.

امروز، زندگی ما خیلی پربارتر است. از انجام فعالیت با سایر معتادان در حال بهبودی لذت می بریم. برای خانواده های خود وقت صرف می کنیم. سرگرمی های بسیار زیادی پیدا کرده ایم که به ما لذت می دهند. چقدر با گذشته فرق می کند! می توانیم مانند افراد “عادی” که زمانی آنها را سرزنش می کردیم زندگی پرثمری داشته باشیم. لذت بردن که یکی از هدایای بهبودی است، به زندگی ما بازگشته است.

فقط برای امروز: می توانم از روال ساده زندگی روزمره لذت ببرم.

معتادان گمنام افغانستان

https://naafg.org

فقط برای امروز

۲۹ ثور (اردیبهشت ماه)

“ترازنامه رشد”

«عملکرد گذشته و رفتار کنونی خود را مرور می کنیم تا ببینیم چه چیزهایی را می خواهیم حفظ کنیم و چه چیزهایی را می خواهیم کنار بگذاریم.»

“کتاب پایه”

در پایان هر روز، بسیاری از ما درباره بیست و چهار ساعت گذشته تعمق می کنیم و به اینکه چگونه می توانیم در آینده به شکلی متفاوت زندگی کنیم، توجه می کنیم. افکار ما به آسانی سرگرم امور دنیا می شود: عوض کردن روغن ماشین، تمیز نگه داشتن اتاق نشیمن یا خالی کردن سطل زباله. گاهی اوقات تغییر جریان فکری خود از دست انداز امور روزمره و خسته کننده به مسیری روان تر، تلاش خاصی را می طلبد.

پرسشی ساده می تواند ما را در روان ترین مسیر قرار دهد. فکر می کنیم فردا نیروی برتر برای ما چه می خواهد؟ شاید لازم است ارتباط آگاهانه سست خود را با خداوندی که درک می کنیم، تقویت کنیم. شاید با شغل یا رابطه خود راحت نبوده و تنها از روی ترس آنها را تحمل می کنیم. شاید برخی از نواقص شخصیتی آزاردهنده خود را پنهان می کنیم و از مشارکت کردن آن با راهنمای خود واهمه داریم. پرسش این است: واقعاً در چه بخشهایی از زندگی خود تمایل به پیشرفت داریم؟

در پایان هر روز، صرف اوقاتی را با نیروی برتر خود مفید می یابیم. می توانیم درباره آنچه برای برنامه رشد روحانی ما در روز بعد فایده بیشتری دارد، تعمق کنیم. درباره زمینه هایی که اخیراً در آنها پیشرفت داشته ایم، فکر می کنیم و زمینه هایی را هدف می گیریم که هنوز مستلزم کار و تلاش است.

فقط برای امروز: در پایان هر روز وقتی را به برقراری ارتباط با نیروی برتر خود اختصاص می دهم. روز گذشته را مرور می کنم و درباره آنچه میان من و اراده نیروی برتر برای زندگی من فاصله انداخته، تعمق می کنم.

معتادان گمنام افغانستان

https://naafg.org

فقط برای امروز

۲۸ ثور (اردیبهشت ماه)

“دوستان و جبران خسارت—حفظ سادگی آن”

«از چنین افرادی در صورت امکان مستقیماً جبران خسارت کردیم، مگر در مواردی که انجام این کار به آنها یا دیگران لطمه می زد.»

“قدم نهم”

در هر رابطه ای همیشه به کارها همان طور که انتظار داریم، رسیدگی نمی کنیم. اما با انجام اشتباه، دوستی ها نباید به پایان برسد؛ در عوض، می توانیم جبران خسارت کنیم. اگر صادقانه مایل به پذیرفتن مسئولیتهای مرتبط با رابطه دوستی و جبران خسارات وارده باشیم، این دوستی ها می تواند مستحکم تر و پربارتر از همیشه باشد.

جبران خسارت ساده است. به سراغ فردی که به او صدمه زده ایم می رویم و می گوییم: «من اشتباه کردم.» گاهی اوقات به مورد اشتباه خود مستقیماً اشاره نمی کنیم و از اقرار نقش خود در امر مربوطه خودداری می کنیم. اما این کار مقصود قدم نهم را بیاثر می کند. برای جبران خسارت مؤثر، باید آن را ساده حفظ کنیم؛ نقش خود را اقرار می کنیم و تا همین حد کفایت می کنیم.

مواقعی هست که دوستان ما جبران خسارت را قبول نمی کنند. شاید آنها به زمان نیاز دارند تا آنچه رخ داده را حلاجی کنند. اگر این چنین باشد، باید به آنها این زمان را بدهیم. از این گذشته، این ما بودیم که اشتباه کردیم، نه آنها. ما سهم خود را انجام داده ایم؛ باقی آن از دست ما خارج است.

فقط برای امروز: می خواهم دوست وظیفه شناسی باشم. در هنگام جبران خسارت سعی می کنم آن را ساده حفظ کنم.

معتادان گمنام افغانستان

https://naafg.org