دسته: یک اصل روحانی

شبیه به هم متفاوت از هم و متحد

۴ جدی ( دی ماه )

اتحاد باعث تغییر ما میشود. زمانی که فراتر از تفاوتهای خود بنگریم درک خواهیم کرد که چه کسی هستیم چه جایگاهی داریم و تا چه حد می توانیم به دنیا کمک کنیم. 

*اصول راهنما سنت یک پیشگفتار*فقط برای امروز ۳ جدی (دی ماه) گروه

هنگامی که برای بار اول به NA میآییم و خود را با دیگر اعضای انجمن مقایسه میکنیم به ما پیشنهاد میشود که شباهتها را ،ببین نه تفاوتها، به عنوان یک تازه وارد ممکن است این به نظر یک ترفند بیاید تا از اهمیت منحصر به فرد بودن ما کم شود. ما سردرگم میشویم، آیا آنها از من انتظار دارند تا فکر کنم شبيه بقیه معتادان هستم؟ محال است! در کمال تعجب آن پیشنهاد کلید نجات زندگی ماست، برای ما مهم بود که شباهتها را در داستانمان ببینیم و روی نقطه مشترک راهکارهای مان تمرکز کنیم به جای اینکه به تفاوتهای مان به عنوان واجد شرایط نبودن نگاه کنیم یاد میگیریم که تنوع ما، نقطه قوت ما است به عنوان اعضای NA ما این فرصت را داریم که از تفاوتهای خود فراتر رفته و حتی از آنها استقبال کنیم. بسیاری از ما موهبتی پیش بینی نشده را در بهبودی در کنار اعضایی که شباهتی با ما در ظاهر و عقیده ندارند مییابیم اما حتى غير منتظره تر این است که یاد میگیریم چگونه از مجموعه ای از دیدگاه هایی که در اثر کارکرد برنامه NA به دست آورده ایم استفاده کنیم. تعداد جلساتی که در آن شرکت میکنیم، تعداد تعهدات خدماتی که بر عهده میگیریم تفاوت بین نواقص و کمبودها، و تشخیص اینکه چه زمانی مناسب است تا ما بتوانیم وارد یک رابطه شویم. ما از دیگران یاد میگیریم و تشخیص میدهیم که چه چیزهایی برای شخص ما کار میکند و برای بهره وری بهتر از بهبودی شخصی خود تصمیم میگیریم، همچنین ما از مشاهده یا شرکت مباحث پرشوری که در جلسات اداری و ناحیه مطرح میشود سود میبریم تنوع دیدگاههای کردن در که میگیریم و تشخیص میدهیم پویای خود را در گروه ،خانگی، اجتماع NA انجمن،در کل و زندگی فردی و حرفهای خود خارج از NA و حتی در خانواده خود بر عهده گیریم. اتحاد باعث تغيير ما میشود و به ما کمک میکند تا متوجه و قدردان شباهتها و همچنین تفاوتهای خود با دیگران باشیم.

امروز من میدانم چه کسی هستم و به چه چیزی باور دارم با این حال، تلاش میکنم تا نسبت به دیدگاههای متفاوت از آنچه خود دارم روشن بین باشم.

معتادان گمنام افغانستان naafg.org

همبستگی یعنی ما در کنار هم بهتر هستیم

۳جدی ( دی ماه )

بهبودی در خلا اتفاق نمیافتد ما به یکدیگر نیاز داریم

    *پاک زیستن فصل ۵ ، روابط”فقط برای امروز ۲ جدی (دی ماه) عقاید جدید

بسیاری از جلسات با خواندنیهایی از کتاب پایه شروع می شوند. آنها اصول اولیه و اساسی برنامه NA را در اختیار ما قرار میدهند ،کیست چییست، چگونه و چرا و دیگر موارد عمده به عنوان تازه وارد احتمالا شنیدن اینکه ما مهمترین افراد در جلسه هستیم شاید دلگرم کننده باشد همانطور که پاک میمانیم ممکن است بیشتر متوجه اهمیت تازه وارد شویم. اینکه داشتن اعضای جدید در جلسه برای بقیه ما چه کاری انجام میدهد از این جمله برنامه» معتادان گمنام چیست؟ سرچشمه میگیرد زیرا ما فقط با دادن آنچه که داریم ، میتوانیم آن را حفظ کنیم این بخش ارزشمند از متن کتاب پایه اتکای متقابل ما را به عنوان اعضای NA نشان میدهد ما به یکدیگر تکیه میکنیم و نیازهای دوطرفه ما مانند یک دست در یک دستکش جای میگیرد.

همه ما، نه فقط در شروع ،بهبودی بلکه ،همیشه چیزهای زیادی برای یادگیری داریم. تسلیم و فروتنی ما را آموزش پذیر نگه میدارد این واقعیت که دیگران هم با همین فراز و نشیب یادگیری روبرو شدهاند و پاک مانده اند و تجربیاتی دارند که با تمایل آنها را به مشارکت میگذارند به ما آسودگی خیال میدهد معتادی که در عذاب است – تازه وارد یا غير آن – هدف ما را تقویت میکند و پیوندهای همبستگی را مستحکم میکند. همه ما در این دایره دچار یک چرخش میشویم و درخواست ،کمک بزرگ ترین قدرت ما است. هر روز فرصت جدیدی برای خدمت به ارمغان میآورد. ما میتوانیم آنچه را که برای ما مفید بوده است را بیان کنیم و روابطمان را تقویت کنیم ما به همدیگر نیاز داریم – در کل دوران بهبودی – و همبستگی ما باعث میشود با هم بهتر شویم. یکی از اعضا قدرت ناشی از همبستگی ما را با آوای تولید شده توسط یک گروه موسیقی مقایسه کرد من” عاشق نوای گیتاری هستم که ملودی می نوازد اما حتی خیلی بهتر می شود وقتی که این نوازندگی با یک گیتار کوک و حتی چند طبل همراه میشود. حالا وقتی در حال کوک کردن هستیم چند نوای دیگر به همراه یک ساز بادی به آن اضافه میشود. حتما” یک جایی هم برای تک نوازی ساز دهنی و یا یک ساکسیفون پرشور وجود دارد، اما یک تکنوازی خوب مفهوم بهتری به محتوای گروه موزیک می دهد تا اینکه در خلا باشد. به همین ترتیب در NA قدرت ما تا حدی به اتکای متقابل ما بستگی دارد. وقتی به دیگران اجازه میدهیم به ما تکیه کنند وقتی از یک عضو دیگر کمک میخواهیم، وقتی اجراهای تکنوازی یکدیگر را تشویق میکنیم نقاط قوت این همبستگی را پایه ریزی میکنیم. 

من به شبکه همبستگی که امروز بخشی از آن هستم فکر خواهم کرد چگونه میتوانم این همبستگی را در جامعه NA خود تقویت کنم؟

معتادان گمنام افغانستان naafg.org

گمنامی به همه ما مکانی برای بهبودی میدهد

۲جدی ( دی ماه )

وقتی به جای اینکه با یک عضو همانند یک معتاد در حال بهبودی دیگر رفتار کنیم، مانند یک مقام مقدس یا ستاره رفتار میکنیم،ایشان را از فرصت تجربه کردن بهبودی ای که شاید بسیار هم نیازمندش باشند محروم کرده ایم.

  *پاک زیستن، فصل 6 ، گمنامی”فقط برای امروز ۱ جدی (دی ماه) شیوه جدیدی برای زندگی

        قرار است که امروز اصل گمنامی برای همه ما تضمین کننده جایی باشد که درآن از بیماری اعتیاد بهبود یابیم،اگرچه علائم بيماري ما ممکن است در لحظاتی خیلی حاد نباشد اما ما از مشارکت در بهبودی خود دست نمیکشیم،در NA قرار است که ما از هرگونه موقعیت و سلسله مراتبی که ممکن است ما را از هم – یا از ارتباط ما با بهبودیمان – جدا می سازد، رها باشیم.

اما ما گمنامی را به طور کامل تمرین نمیکنیم،ما ممکن است به دوستان همدرد خود القابی بدهیم،پاکی بالای ،عاقل، سخنران دوره ای برنده انتخابات پستهای خدماتی،راهنمای فوق العاده،کسی که روابط عالی و یا خانواده یا پول یا موقعیتی در خارج از NA دارد. آن دسته از ما که در معرض این القاب قرار میگیریم ممکن است در نهایت نیازهای خود را قربانی کنیم،زیرا احساس میکنیم دیگر نباید نیازمند باشیم،نباید به مصرف یا عمل کردن از روی نواقص مان فکر کنیم،هیچ شکایتی نکنیم فقط شكرگزار باشیم و خدمت کنیم. ما باید هاله کمال و قهرمان NA بودن را هر لحظه حفظ کنیم. ما جرأت نمیکنیم دچار سرخوردگی شویم برای همین هم از درد و احساس تردید ،خود مشارکت نمیکنیم. در نهایت، ما لبریز از رازهایی میشویم که ما را به خطر میاندازند، صادقانه، بعضی اوقات ما به دیگران بیش از آنچه مستحق آن هستند، بها میدهیم. طول پاکی لزوماً به معنی همان اندازه بهبودی داشتن نیست. برخی از ما در نهایت این گزافه پردازیها را باور میکنیم و گمان میکنیم که قوانین درباره ما صدق نمیکنند. ما از موقعیت خود به عنوان یک محافظ و حتی ابزاری برای زورگویی استفاده میکنیم اما ما باید در برابر این حالت مقاومت به خرج دهیم و منتظر باشیم تا شاید آن غرور متورم ما تا حدی فروکش کند، ما شاهد این بوده ایم که چطور دوستان همدرد ما از آن قله شهرت به زیر افتاده اند و بعضی از آنها زندگی خود را در این سقوط از دست دادند،گاه لازم است تا خودمان بر خودمان غلبه کنیم. ما مجبور نیستیم با دست خود در ساخت و فراهم کردن سکوی افتخار خود – یا دیگری سهمی داشته باشیم،مهم نیست ما چه کسی هستیم و یا دیگران فکر میکنند ما چطور آدمی هستیم ما لازم است تا تمایل داشته باشیم که صادقانه مشارکت کنیم، با شهامت از دیگران پاسخگویی ،بخواهیم و روشن بین باشیم اگر کسی از ما انتقاد کرد ما میتوانیم با افتخار از موفقیتهای خود مشارکت کنیم و در عین حال متوجه باشیم از کجا آمده ایم. ما به NA نیاز داریم حتی وقتی به هدایا رفاه و نیک بختی های زندگی دست مییابیم.

علیرغم هر چیزی من به یاد خواهم داشت که به پیام برنامه و گروه خود نیاز دارم،فضایی را برای حمایت از هر معتادی فراهم میکنم فارغ از اینکه چه کسی هست و یا باید باشد.

معتادان گمنام افغانستان naafg.org

کشف دوباره و تعریفی نو از نشاط

۱ جدی ( دی ماه )

به عنوان معتاد،ما درد اعتیاد را خوب میدانیم اما لذت بهبودی را نیز در انجمن NA تجربه کرده ایم.

          *کتاب پایه مقدمه*فقط برای امروز ۱۳ قوس (آذر ماه ) اراده خداوند نه اراده ما

 بسیاری از ما، وقتی جملۀ ما نمیتوانستیم مثل دیگران زندگی کنیم و از آن لذت ببریم” را برای بار اول ،شنیدیم با آن احساس تشابه زیادی نمودیم، وقتی که در چنگال اعتیاد فعال گرفتار بودیم، لذت و نشاط برای ما به چیز نادری تبدیل شده بود. یکی از اعضا اینطور مشارکت میکرد اعتیاد” مانند پاشیدن یک خروار نمک برروی همۀ غذاهایم بود. حذف نمک از غذا باعث میشود که تا مدتی غذا کاملاً بی مزه به نظر آید…. و سپس شروع میکنم به چشیدن مزهٔ واقعی غذا در اوایل بهبودی فکر میکردم همه چیز بی روح و کسل کننده است – اما از قرار معلوم مشکل اصلی من بودم! در بهبودی به سر بردن و کارکردن برنامه به ما اجازه میدهد لذت و نشاط را برای خودمان دوباره کشف و تعریف کنیم، یکی از اعضا چنین مشارکت میکرد: اعضای گروه خانگی ام تقریباً هر هفته میروند بولینگ بازی میکنند و من فکر میکنم که این کار تقریباً کسل کننده ترین سرگرمیها در جهان است…. و در عین حال به هیچوجه این شبها را از دست نمیدهم، ما بد بازی میکنیم سروصدا و همهمه راه میاندازیم و بدون وقفه میخندیم،ما زندگی را به روش جدیدی تجربه میکنیم و تجارب مختلف زندگی نگرشمان را نسبت به احساس لذت و نشاط شکل میدهند تقویت حس چشایی برای بعضی از مزه های نامحسوسی که زندگی ارائه میدهد، میتواند زمانبر باشد. در عین حال ما با گوش فرا دادن به دیگر معتادان چیزهای زیادی میآموزیم و میبینیم که احساس لذت و نشاط مُسری است،یکی از اعضا اینطور مشارکت میکرد که یکی از اعضای گروه خانگی ام که صاحب یک فرزند خردسال است همیشه با جدیت در مورد چیزهای مضحکی مانند پوشک عوض کردن مشارکت کرده و سپس در موردشان میخندد. من نیز باوجود اینکه بچه دوست نیستم به آن داستانها میخندم و این کمک میکند که خودم را بیش از حد جدی نگیرم،قدمها مسیری را از درون خودمحوری به سوی رضایت درونی پیشنهاد میکنند. کتاب چگونگی عملکرد میگوید: به تدریج میفهمیم خواست خداوند برای ما این است که بتوانیم شرافتمندانه و محترمانه زندگی کنیم،خود و بقیه را دوست داشته باشیم خوشبخت باشیم و بتوانیم از محیط زندگی خود لذت برده و زیباییها و خوبیهای آن را مشاهده کنیم. به این جایگاه رسيدن – مانند دیگران زندگی کردن و لذت بردن از آن – نیاز به قدری صبر و همچنین داشتن تمایل به جدی نگرفتن خودمان دارد. 

زندگی خوب است اما زمانی که من به آن اجازه دهم،امروز چیزی که من را بخنداند می یابم – حتی اگر آن چیز خودم باشم.نشاط

معتادان گمنام افغانستان naafg.org

شهامت امید داشتن

۲۷ قوس ( آذر ماه )

زمانی که بتوانیم امید را از آرزو و توقع تمیز بدهیم دیگر از احساس اینکه همیشه دامی بر سر راه ما گسترده شده است دست برمی داریم. 

*پاک زیستن بخش 7، زندگی به روال اصول “مان*فقط برای امروز ۲۷ قوس (آذر ماه) پیام جلسات ما

 در بین طرفداران تیم های فوتبال متداول است که در آخر فصل بازیها این جمله آشنا زبان بیاورند، این امید واهی است که ما را به زانو در می آورد. شاید اگر تیم مان سال ها و سال هارا به در بردن کاپ قهرمانی موفق نبوده، وقتش باشد که خوش بینی خود را کاهش دهیم طرفداران فوتبال میدانند که یک تصمیم ،بد یک بازی ضعیف و یا یک بد شانسی امیدها را لگدمال میکند.

در زندگی همانند ،فوتبال شاید به نظر بیاید که اگر ما جرات رویاپردازی داشته باشیم با خطر مایوس شدن مواجه خواهیم شد. تعداد کمی از ما زندگی را بدون حداقل یک یا دوبار دل شکستگی پشت سر میگذاریم شاید در مقاطعی از زندگی به خودمان قول بدهیم که دیگر به امیدوار نشویم،که این عملاً برروی آرزوهایمان سرپوش میگذارد. اما این راه زندگی نيست، بالاخره یک قلب شکسته هم در مقطعی عاشق بوده است. بله امید میتواند به یاس منجر شود،اما در عین حال میتواند ما را به سوی قله های جدید نیز رهنمون سازد. یکی از اعضا اینطور نوشت امید چیزی است که مرا به سوی مسیر درست هدایت میکند و در من احساسی ایجاد میکند که میتوانم برای تحقق یافتن رویاهای خود کاری انجام دهم. امید به من انگیزه میدهد تا ثبات قدم داشته و حداکثر تلاش خود را به خرج دهم.

اميد بدون اقدام بعمل؟ آرزویی بیش نیست. 

البته ما می توانیم علیرغم حرکت در جهت صحیح هنوز با مشکلات غیر منتظره روبرو شویم. برآورد ما از کارهای لازمی که برای تحقق یافتن یک رویا مورد نیاز است، همیشه درست از آب در نمیآید. در عین حال بعضی اوقات ما آنچه را که در راستای آن عمل کرده ایم و در موردش دعا کردیم به دست میآوریم و سپس در می یابیم که هنوز هم راضی نیستیم. بهبودی می تواند،در رابطه با همۀ مسائل فوق به ما کمک کند، یاد میگیریم از انتظارات خود و احساساتی که به آنها متصل هستند جان سالم بدر ببریم نه اینکه از آن احساسات اجتناب کنیم. ما به خودمان اجازه می دهیم که امید را احساس کنیم و همچنین ناامیدی یا تغییر مسیر را نیز تحمل کنیم. امید یعنی اینکه جرأت داشته باشیم رویا پردازی کنیم، کارهای لازم را انجام دهیم و به سلامتی سر جای خود باقی بمانیم، فرقی نمیکند که نتیجه تلاشهای ما چه باشد. ما در هر حال قوی تر، انعطاف پذیرتر و حتی امیدوارتر برای پذیرفتن این خطرات خواهیم بود.

بهبودی به من شهامت امید داشتن را میدهد، من میتوانم دست به اقدام بزنم و بر دنیای اطراف خود تاثیر بگذارم اگر همه چیز آنطور که انتظار دارم پیش نرود و اگر تیم فوتبالی که طرفدار آن هستم دوباره شکست بخورد – مهم نیست و با آن کنار خواهم آمد. امید

معتادان گمنام افغانستان naafg.org