فقط برای امروز ۲۷ جوزا (خرداد ماه) حصارها

فقط برای امروز

۲۷ جوزا (خرداد ماه)

حصارها

 

«در تماس بودن با دیگران آغاز کشمکشی است که ما را آزاد میسازد. حصارهایی که ما را محبوس میکند، میشکند.»

کتاب پایه 

بسیاری از ما وقتی بهNA می آییم از نظر عاطفی آسیبدیده هستیم. سوء استفاده از افراد و اجازه دادن به آنها برای سوء استفاده از ما طی سالیان زیاد، به توانایی ما برای اعتماد به خود و دیگران لطمه زده بود. اما عشق و پذیرشی که در معتادان گمنام به دست آوردیم، ما را به برقراری ارتباط و نزدیک شدن به دیگران تشویق کرد.

هر چه بیشتر پاک ماندیم، تمایل ما به صمیمیت بیشتر با عزیزان خود افزایش یافت. اگر چه ممکن بود آسیب ببینیم، اما به نحوی عمیقتر و پرمعناتر شروع به برقراری ارتباط با دیگران کردیم. با وجود اینکه از طرد شدن واهمه داشتیم، تصمیم گرفتیم در آشکار کردن خود، باورها و نیازهای خود ریسک کنیم. تصمیم گرفتیم حصارهای تدافعی خود را کوتاهتر کنیم.

به دست آوردن آزادی ارزش ریسک آن را داشت. میدانیم برای رهایی کامل از موانعی که طی سالها اعتیاد فعال ایجاد کردهایم، هنوز کارهایی برای انجام دادن باقی مانده است. اما با برقراری ارتباط با سایر معتادان و اجازه دادن به آنها برای برقراری ارتباط با ما، علیرغم نواقص انسانی، به این شناخت رسیدهایم که برای عشق و صمیمیت ظرفیت بالایی داریم. قلب ما وقتی از حصارهای بازدارنده خود آزاد میشود، قدرت زیادی پیدا میکند.

 

فقط برای امروز: حصارهای شخصی خود را کوتاه میکنم و با دیگران ارتباط برقرار میکنم. به قلب خود آزادی لازم برای ابراز و دریافت عشق را میدهم.

معتادان گمنام افغانستان

https://naafg.org

فقط برای امروز ۲۴ جوزا (خرداد ماه) حفظ ایمان خود

فقط برای امروز

۲۴ جوزا (خرداد ماه)

حفظ ایمان خود

«اگر هر روز شرایط روحانی خود را حفظ کنیم، مقابله با درد و سردرگمی را آسانتر مییابیم.»

کتاب پایه

 

وقتی برای اولین بار شروع به جستجوی نیرویی برتر از خود میکنیم، بسیاری از ما در باورها و عقاید قدیمی سردرگم میشویم. دامنه این عقاید و باورها از ترس از خداوندی مجازاتکننده و انتقامجوی تا عدم اعتقاد کشیده میشد. برخی از ما احساس میکردیم کارهای آن چنان فجیعی انجام دادهایم که نیروی مهربان هرگز با ما رابطهای نخواهد داشت. سایرین متقاعد شده بودند اگر اصلاً نیروی مهربانی وجود داشت، این اتفاقات “بد” بر سر ما نمیآمد. برای کسب اعتقادی عملی به نیرویی برتر و مهربان که ما را در مقابله با چالشهای زندگی راهنمایی کند، وقت، تلاش، روشنبینی و ایمان لازم بود.

حتی بعد از اینکه به نیرویی برتر از خود ایمان آوردیم، عقاید قدیمی برای آزار دادن ما باز میگردند. موانع اصلی در زندگی ما و ناامنی ناشی از این رویدادها میتواند موجب بازگشت عقاید قدیمی و نامناسب ما درباره خداوند شود. وقتی این اتفاق می افتد، باید به خود اطمینان دهیم که نیروی برتر، ما را رها نکرده و آماده کمک به ما برای سربلند بیرون آمدن از دوران سخت بهبودی است. مهم نیست خسارت ما چقدر دردناک باشد، در هر حال اگر ایمانی را که برنامه به ما داده، حفظ کنیم، موانع را پشت سر میگذاریم و به رشد و پیشرفت ادامه میدهیم.

 

فقط برای امروز: برای ایمان آوردن به نیرویی برتر، مهربان و دوستداشتنی که مرا در مقابله با چالشهای زندگی راهنمایی میکند، سخت تلاش کرده ام. امروز، به این نیرو اعتماد میکنم.

معتادان گمنام افغانستان

https://naafg.org

فقط برای امروز ۲۳ جوزا (خرداد ماه) زندگی پر مشغله

فقط برای امروز

۲۳ جوزا (خرداد ماه)

زندگی پر مشغله

«این برنامه در زندگی ما معجزه میکند…. آزادی لازم برای زندگی را به دست می آوریم.»

کتاب پایه

اکثر ما اگر تا به حال مدت زمانی را در بهبودی به سر برده باشیم، شنیده ایم که برخی از اعضاء در جلسات از خستگی مفرط و مشغولیت بسیار زیاد خود برای شرکت در جلسات یا راهنمایی و یا سایر فعالیتها گله میکنند. در حقیقت، خود ما ممکن است عضو گله مند بوده باشیم. روزها بسیار پرمشغله به نظر میرسد: شغل، خانواده و دوستان، جلسات، فعالیتها، راهنمایی، کارکرد قدمها. عضو گله مند میگوید: «برای انجام همه کارها و تأمین خواستههای همه، ساعات روز برای من کافی نیست!»

وقتی این اتفاق میافتد، معمولاً صدای خنده ملایمی از سایر اعضاء بلند میشود—احتمالاً اعضایی که تصمیم داشتند از این قبیل مسائل شکوه کنند. علت خنده ما پی بردن به این مسئله است که ما از معجزه زندگی گله میکنیم، معجزهای که امروز در اختیار ماست. مدتی پیش هیچ یک از ما قادر به داشتن هیچ یک از این مشکلات در زندگی خود نبودیم. همه انرژی خود را صرف حفظ اعتیاد فعال خود میکردیم. امروز زندگی پرمشغله ای داریم که پر از احساسات و مشکلاتی است که در واقعیت با زندگی سازگارند.

 

فقط برای امروز: به خاطر میسپارم که زندگی من یک معجزه است. به جای اینکه از مشغله خود گله مند شوم، از اینکه زندگی ام این قدر پرمشغله است، شکرگزارم.

معتادان گمنام افغانستان

https://naafg.org

فقط برای امروز ۲۲ جوزا (خرداد ماه) چشم انداز امید

فقط برای امروز

۲۲ جوزا (خرداد ماه)

چشم انداز امید

«بله، ما چشم انداز امید هستیم…»

کتاب پایه

وقتی به آخر خط رسیدیم، بسیاری از ما همه امید خود به زندگی بدون مصرف مواد را از دست داده بودیم. معتقد بودیم مرگ در اثر اعتیاد سرنوشت ما را رقم زده است. اما ورود به اولین جلسه خود و مشاهده اتاقی پر از معتادانی که در پاکی به سر میبردند، چقدر امیدوارکننده بود! یک معتاد پاک واقعاً چشمانداز امید است.

امروز، همین امید را به دیگران میدهیم. تازهواردها برق شادی را در چشمان ما میبینند، متوجه نحوه مراقبت ما از خود میشوند، به صحبتهای ما در جلسات گوش میدهند و اغلب چیزی را میخواهند که ما بدان دست یافتهایم. آنها ما را باور میکنند تا اینکه یاد بگیرند خود را باور کنند.

تازهواردها صدای پیام امید ما را میشنوند. آنها تمایل دارند با “دیده خوشبینی” به ما بنگرند. همیشه درگیری ما با نقص شخصیتی یا مشکلات ما در بهبود بخشیدن به ارتباط آگاهانه خود با نیرویی برتر را درک نمیکنند. زمان زیادی طول میکشد تا بفهمند “افراد با تجربهای” که سه یا شش و یا ده سال پاکی را سپری کردهاند، اکثر اوقات اصول را به شخصیتها ترجیح میدهند یا از دیگر نواقص شخصیتی خفیفتر رنج میبرند.

بله، تازهوارد گاهی اوقات ما را به عنوان الگو به حساب میآورد. با این حال، اقرار آشکارانه ماهیت کشمکشهای ما در بهبودی مفید است، چراکه در مواقعی تازهوارد نیز مشغول گذراندن همان آزمایشهاست. در نتیجه، این تازهوارد به خاطر میسپارد که دیگران آن مشکل را پشت سر گذاشته و پاک ماندهاند.

فقط برای امروز: به خاطر میسپارم که من برای همه کسانی که راه مرا دنبال میکنند، یک راهنما و چشمانداز امید هستم.

معتادان گمنام افغانستان

https://naafg.org

فقط برای امروز ۱ جوزا (خرداد ماه) علائم بیداری روحانی

فقط برای امروز

۱ جوزا (خرداد ماه)

“علائم بیداری روحانی”

«قدمها به یک بیداری روحانی منجر می شود که دارای ماهیتی روحانی است. این بیداری با تغییراتی در زندگی ما آشکار می شود.»

“کتاب پایه”

نحوه تشخیص بیماری اعتیاد را می دانیم. علائم آن مسلم است. افرادی که از این بیماری رنج می برند، علاوه بر وسوسه کنترل نشدنی به مصرف مواد مخدر، رفتار خودجویانه ناشی از خودمحوری را نشان می دهند. وقتی اعتیاد ما در اوج پیشروی خود بود، مسلماً از درد بسیار زیادی رنج می بردیم. بی وقفه درباره خود و دیگران قضاوت می کردیم و بیشتر وقت خود را صرف نگرانی از نتایج یا تلاش برای کنترل آنها می کردیم.

درست همان طور که بیماری اعتیاد با علائم معینی آشکار می شود، بیداری روحانی نیز با نشانه های روشن و معینی در یک معتاد در حال بهبودی نمایان می شود. ممکن است متوجه تمایل خود به فکر کردن و عمل کردن به طور خودانگیخته، عدم علاقه به قضاوت کردن درباره اعمال دیگران یا تفسیر اعمال آنها، توانایی بی چون و چرا برای لذت بردن از هر لحظه و بروز لبخند به طور مکرر شویم.

اگر در فردی علائم بیداری روحانی را مشاهده کنیم، باید آگاه باشیم این بیداری ها سرایت پذیر هستند.

بهترین اقدام ما نزدیک شدن به این افراد است. وقتی به تدریج صحنه های تأثیرگذار و مکرر سپاسگزاری، تمایل به دریافت ابراز عشق از سوی اعضای انجمن و میل شدید به جبران این عشق را تجربه می کنیم، متوجه می شویم که ما نیز بیداری روحانی پیدا کرده ایم.

فقط برای امروز: شدیدترین تمایل من، بیداری روحانی است. به علائم آن توجه می کنم و از تشخیص آنها شادمان می شوم.

معتادان گمنام افغانستان

https://naafg.org

سخاوت در آسیب پذیری ۱ جوزا ( خرداد )

سخاوت در آسیب پذیری

۱ جوزا ( خرداد )

بهبودی هدیه ای است که از یک دست به دست دیگر و از یک قلب به قلب دیگر به رایگان اهدا می شود.

*اصول راهنما، سنت هشت پیشگفتار*رو به رو شدن خوش بینانه با احساسات ۳۱ ثور ( اردیبهشت )

 

در حالی که میتوان به آسانی به سنتهایمان به عنوان قوانین یا دستورالعملهایی فکر کرد که ما را تحت کنترل خود نگه میدارند حقیقت این است که آنها روشی را توصیف می کنند که از آن طریق انجمن ما میتواند از آزادی فوق العاده ای برخوردار شود رویکرد NA به ما این امکان را میدهد که پیام خود را به هر نحوی که مناسب تر است منتقل کنیم. هیچ مدرک یا آموزش تخصصی لازم نیست – فقط تجربه شخصی ما به روش خودمان به مشارکت گذاشته میشود یکی از اعضاء با خنده از سنتها میگفت من «غیر حرفه ای» و «هرگز نبایست سازماندهی شود را میشنیدم و فهمیده بودم که جای درستی آمده ام. بعداً مشارکتی داشتم که پر از آشفتگی گریه و ناسزا و دیوانگی بود و بعد از آن بقیه آمدند و گفتند که چقدر مشارکت من برایشان پیام داشته است.”

به مشارکت گذاشتن اینکه چه کسی هستیم و کجا قرار داریم – بدون ماسک و فیلتر یک عمل – سخاوتمندانه .است اینکه به دیگران این فرصت را بدهیم تا نگاهی به پشت پرده بیاندازند و واقعیتی که در جریان است را ببینند به خصوص برای معتادان مرموزی مثل خودمان میتواند یک هدیه ارزنده باشد وقتی به این طریق صادق میشویم قادر به انجام خیلی از کارها برای دیگر معتادان هستیم. هنگامی که ما از خودمان میگوییم اجازه میدهیم اعضای دیگر بدانند که در عبور از آنچه بر آنها میگذرد تنها نیستند یکی از اعضاء نوشت آنها به من گفتند که نمیتوانم همزمان هم به فکر خودم باشم هم .دیگری من فهمیدم که اگر سعی در کمک به معتاد دیگر دارم و همزمان به فکر خودم هم هستم در واقع هیچ کدام را درست انجام نمیدهم. ما واقعاً هیچ وقت نمیدانیم کدام حرف یا رفتار ما به قلب معتادی که هنوز در عذاب است، راه پیدا میکند یک اشاره از سر ،مهربانی یک ،آغوش مشارکت یک تجربه خاص یا همه اینها با هم میتوانند تأثیرگذار باشند. NA نه بازپروری است و نه روان درمانی و نه جایی که در آن متخصصان تشخیص و یا برنامه ای برای درمان بدهند در عوض ما هر آنچه دیگران با ما به اشتراک گذاشتند را به رایگان در اختیار میگذاریم و از طریق قلب خود به قلب دیگران راه می یابیم

اگر وقتی مشارکت میکنم آسیب پذیری خود را ابراز کنم قلبم را به روی دیگر معتادان باز میکنم آنچه به من داده شده را به رایگان در اختیار دیگران میگذارم :هدیه بهبودی *سخاوت*

رو به رو شدن خوش بینانه با احساسات ۳۱ ثور ( اردیبهشت )

رو به رو شدن خوش بینانه با احساسات

۳۱ ثور ( اردیبهشت )

 

 زمانی که تشخیص میدهیم از هرگونه احساسی که تاکنون داشته ایم جان سالم به در بردهایم به این باور میرسیم که علیرغم شرایط و احساسات بد باز هم ما خوب و سلامت هستیم.

*پاکزیستن فصل ۷ زندگی به روال اصولمان “فقط برای امروز ۳۱ ثور (اردیبهشت ماه) شرکت در جلسات را ادامه بده!

 

احساسات آوازه مطلوبی ،ندارند به همین خاطر بسیاری از ما سعی میکنیم از آنها اجتناب کنیم در بهترین حالت آنها ناراحت کننده و پیچیده به نظر میرسند و در بدترین حالت تهدیدی برای ما به شمار میروند زیرا آسیب پذیر ظاهر شدن ممکن است برای ما خطرناک باشد تا زمانی که به بهبودی دست پیدا کنیم احتمالاً از لحاظ عاطفی تعطیل هستیم ظاهر خشک و سخت در دوران اعتیاد فعال برای ما یک دارایی بود و از ما مانند یک زره محافظت میکرد اما متوجه می شویم که همانند بسیاری از آن مهارتهای قدیمی تنازع بقا در دسترس نبودن احساسی مانع بهبودی ما می.شود ما به رویکردی متفاوت نیاز داریم

بسیاری از ما با داشتن تجربه اندک یا نداشتن هیچ تجربه ای از سلامت عاطفی، سعی میکردیم انتخاب کنیم چه احساساتی را احساس کنیم جای تعجب نیست که ما از احساسات لذت بخش استقبال میکنیم مانند عشق ارتباط خوب شادمانی رضایت – و خیلی چیزهای دیگر از آن سو – ما بیشترین سعی خود را میکنیم تا از خشم ،اندوه یا مرگ دوری کنیم. متأسفانه ما متوجه میشویم که این الگوی آشنای لذت جویی و اجتناب از واقعیت – بدون داشتن ضربه گیر قدیمیمان یعنی مواد مخدر – دیگر مسیر مؤثری برای رسیدن به سلامت عاطفی نیست. ما تا آنجا که ممکن است سعی میکنیم از این شرایط اجتناب کنیم و همگی در نهایت با ناملایمات رو به رو میشویم که احساسات نیز همراه با آن هجوم میآورد زمانی که برای اولین بار یأس را به خاطر نبودن مواد مخدر تجربه میکنیم احساس میکنیم که در حال مرگ هستیم با آب و تاب به راهنمای خود میگوئیم همه چیز وحشتناک است اگر چه ما به دنبال این بودیم که او با ما در این وحشت شریک شود اما در نهایت به کمی همدلی رضایت دادیم. او به ما اطمینان داد که اگر چه ما نمیتوانیم از مشکلات فرار کنیم اما این مشکلات دائمی هم نیستند. راهنمای مان برای ما توضیح میدهد که من فکر میکنم احساسات یک پروژه در حال پیشرفت است من این روزها واکنشهای عاطفی خود را انکار نمیکنم زیرا میدانم آنها پیشنویس اولیه هستند و هنوز وقت آن نرسیده که آنها را قاب بگیرم و به دیوار آویزان کنم تا فراموش شوند. زیرا احساسات من در طول زمان و مکان درست مانند خود من تغییر خواهند کرد امیدی که من در NA یافتم به من شهامت لازم را داد تا این تئوری را آزمایش کنم خوشبینی من ریشه در تجربه من دارد. من ایمان دارم که اوقات بهتری در راه است.

امروز رویکرد من به زندگی عاطفی ام توام با خوشبینی است. احساسات من«چه خوب و چه بد موقتی هستند و مشمول تغییر و بازنگری.

انجمن معتادان گمنام افغانستان naafg.org

فقط برای امروز ۳۱ ثور (اردیبهشت ماه) شرکت در جلسات را ادامه بده!

فقط برای امروز

۳۱ ثور (اردیبهشت ماه)

“شرکت در جلسات را ادامه بده!”

«جلسات موجب حفظ ارتباط ما با جایی که بوده ایم، می شوند، ولی از آن مهم تر، ارتباط ما را با جایی که در بهبودی خود می توانیم برویم، حفظ می کنند.

“کتاب پایه”

معتادان از جهات بسیاری افرادی متفاوت هستند. وقتی به معتادان گمنام آمدیم، دیگران را مانند خود پنداشتیم، افرادی که ما را درک می کنند و ما نیز آنها را درک می کنیم. دیگر هر جایی که می رفتیم مانند افراد بیگانه و غریب احساس نمی کردیم. در جلسات NA و در جمع دوستان احساس می کردیم در خانه هستیم.

پس از مدتی پاکی اثرات اعتیاد ما پایان نمی یابد. هنوز به همدردی با سایر معتادان احتیاج داریم. برای حفظ ارتباط خود با اینکه چه کسی هستیم، از کجا آمده ایم و به کجا می رویم، شرکت در جلسات را ادامه می دهیم. هر یک از جلسات به ما یادآور می شود که هرگز نمی توانیم مواد مخدر را با موفقیت مصرف کنیم. هر یک از جلسات به ما یادآور می شود که هرگز معالجه نخواهیم شد، اما با انجام اصول برنامه می توانیم بهبود پیدا کنیم. هر جلسه، تجربه و الگوی سایر معتادان را در بهبودی مداوم به ما ارائه می دهد.

در جلسات مشاهده می کنیم که افراد مختلف چگونه برنامه خود را انجام می دهند و نتایج این کار چگونه در زندگی شان نمایان می شود. اگر می خواهیم مانند دیگران زندگی کنیم، می توانیم از آنچه آنها برای رسیدن به آن انجام داده اند، مطلع شویم. جلسات معتادان گمنام ارتباط ما را با جایی که بوده ایم و جایی که می توانیم برویم، حفظ می کنند—ارتباطی که بدون این جلسات ناممکن است و نمی توان هیچ جای دیگر به دست آورد. این ارتباط موجب شرکت مجدد ما در جلسات می شود.

فقط برای امروز: در جلسه NA حضور می یابم تا به خود یادآوری کنم چه کسی هستم، از کجا آمده ام و در بهبودی خود به کجا می توانم بروم.

معتادان گمنام افغانستان

https://naafg.org

فقط برای امروز ۳۰ ثور (اردیبهشت ماه) رهایی از انزوا

فقط برای امروز

۳۰ ثور (اردیبهشت ماه)

“رهایی از انزوا”

«خود را مشغول انجام دادن و لذت بردن از کارهایی می یابیم که هرگز تصور نمی کردیم انجام دهیم.»

“کتاب پایه”

اعتیاد فعال به دلایل بسیاری ما را منزوی نگاه داشت. در ابتدا، از خانواده و دوستان دوری کردیم تا متوجه مصرف ما نشوند. برخی از ما از همه افراد غیر معتاد به دلیل ترس از واکنش شدید اخلاقی و پیامدهای قانونی دوری کردیم. افرادی را که به همراه خانواده تفریحات “عادی” داشتند، تحقیر کردیم؛ آنها را افرادی “نچسب” خواندیم و معتقد بودیم هرگز نمی توانیم از خوشی های ساده زندگی لذت ببریم. سرانجام حتی از سایر معتادان هم دوری کردیم، چون نمی خواستیم مواد مخدر خود را تقسیم کنیم. زندگی ما محدودتر شد و دغدغه های ما به حفظ روزانه بیماری خود محدود شد.

امروز، زندگی ما خیلی پربارتر است. از انجام فعالیت با سایر معتادان در حال بهبودی لذت می بریم. برای خانواده های خود وقت صرف می کنیم. سرگرمی های بسیار زیادی پیدا کرده ایم که به ما لذت می دهند. چقدر با گذشته فرق می کند! می توانیم مانند افراد “عادی” که زمانی آنها را سرزنش می کردیم زندگی پرثمری داشته باشیم. لذت بردن که یکی از هدایای بهبودی است، به زندگی ما بازگشته است.

فقط برای امروز: می توانم از روال ساده زندگی روزمره لذت ببرم.

معتادان گمنام افغانستان

https://naafg.org

این وبسایت متعلق به معتادان گمنام افغانستان  میباشد