نویسنده: joomir

تمرکز بر روی “ما” تواناترین” من” را آشکار می سازد

۱۹ قوس ( آذر ماه )

  سنت یک از ما میخواهد تا چشم انداز و دید خود را تغییر دهیم برای اولین بار کلمه “ما” به جای “من” قرار میگیرد.

روح سنت ها، سنت اول برای اعضا”فقط برای امروز ۱۸ قوس (آذر ماه) گوش دادن

           

 نتیجه مستقیم خدمت اعضا به انجمن شنیدن پیام توسط تک تک معتادانی است که وارد NA میشوند بسیاری از نشریات NA در مورد پارادوکس “حفظ آنچه که داریم بابخشیدآن صحبت میکنند ولیکن سنتها خلاصه ای از رهنمودهایی عملی را برای انجام این کار ارائه میدهند، همانطور که جمله فوق اشاره میکند فرایند این پارادوکس زمانی شروع میشود که منافع گروه قبل از منافع خودمان مد نظر قرار گیرد. برای ما معتادان اولویت دادن به هر چیزی به غیر از خودمان مبحثی بیگانه محسوب میشود و بعضی از اولین کارهایی که در NA انجام میدهیم تمرین کاملی برای تغییر این رویکرد میباشد، یکی از اعضا اینطور نوشت من طی اولین سال پاکی ام اصلا نمی خواستم مشارکت کنم کردم متوجه شدم که موضوع مربوط به چیزی به غیر از من است. مشارکت کردن و کرده ایی. من تصور میکردم که هیچ چیز برای ارائه به جلسه ندارم اما پس از اینکه مشارکت داشتن یک پست خدماتی ما را بخشی از NA میکند ولیکن انجام این کارها صرفاً به خاطر خودمان نیست – وقتی ما در جلسات مشارکت می کنیم وقتی قبل از شروع جلسه درمکان

حاضر شده و صندلیها را میچینیم فعالانه در منافع مشترک NA سهیم میشویم. مطالب فوق به همان صورت در مقاطع پاکی بالاتر صدق میکنند. یکی از اعضا مشارکت می کرد وقتی چندین سال پاک بودم به راهنمایم گفتم هیچ یک از جلساتی که اخیراً در آنها شرکت کرده بودم تعریفی نداشتند، راهنمایم سپس پیشنهاد کرد که من به جای تمرکز بر روی آنچه که از جلسات نصیبم میشود برروی آنچه که به جلسات میبرم تمرکز کنم…. و به همین سادگی و به یکباره من در جلسات زیادی بودم که خیلی هم تعریف داشتند، مشارکت در منافع مشترکمان اجازه میدهد ما باشیم و چه در سطح گروه و چه در بخشهای دیگر ،انجمن به جای گرفتن بر روی بخشیدن تمرکز کنیم سپس در خواهیم یافت که روش ما در بهبودی بهتر و بهتر میشود.

 

تغییر دادن تمرکز از “من” به “ما” به این معنی نیست که من از تصویر محو شوم. بلکه من بهترین خود را به NA خواهم آورد تا در نتیجه ما بتوانیم بهترین کارها را انجام دهیم. 

معتادان گمنام افغانستان naafg.org

آنچه عملی نیست، روحانی هم نیست

۱۸ قوس ( آذر ماه )

 نقش ما در این مشارکت انجام بهترین کاری است که هر روز میتوانیم انجام دهیم حاضر شدن در صحنه زندگی و انجام هرکاری که به ما محول میشود و به کار بردن اصول بهبودی تا حداکثر توان قول می دهیم حداکثر توان خود را به کار گیریم، نه اینکه تقلب کنیم یا تظاهر کنیم که ابرانسان هستیم بلکه صرفا برای بهبودی خود سخت تلاش میکنیم. 

فقط برای امروز مشارکت در بهبودی، ۲۹ بهمناصل روحانی

           

 آنچه که عملی نیست، روحانی هم نیست بسیاری از ما این جمله را شنیده ایم اما معنی دقیق آن چیست؟

ما میتوانیم برای ،شروع بر روی موضوع عملی فقط برای امروز زندگی کردن تمرکز کنیم، میتوانیم به جای اینکه در مورد افسوسهای گذشته و ترسهای اینده فکر کنیم، میتوانیم برروی آنچه که دقیقاً جلوی چشممان قرار دارد تمرکز کنیم، همانطور که یکی از اعضایی کنیم. گفت: من روی امروز تمرکز میکنم و این مرا آزاد میگذارد تا در زندگی و بهبودی خود دخیل باشم شاید ما زندگیمان را در جهت خاصی برنامه ریزی کنیم ولیکن نتیجه کار را به یک نیروی مهربان و برتر از خودمان واگذار میکنیم، عضو دیگری این روش را مشارکت می کرد من از خودم سؤال میکنم پاهایم کجا هستند؟ و سپس یک پا را در جلوی پای دیگرم قرار میدهم “.

ما بهترین تلاشمان را به کار میگیریم آیا این خود یک کار عملی نیست؟ آنچه را که می توانیم در حال حاضر به انجام برسانیم پیگیر میشویم و وسوسه دستیابی به نتایج بی نقص را رها میکنیم محدودیتهای خود را شناسایی میکنیم و برحسب آنها اقدام می نماییم : زمانی احساس رضایت خواهیم کرد که بدون توجه به نتیجه کار بهترین تلاشمان را به کار گرفته باشیم. یکی از اعضا مشارکت میکرد که برای ساکت کردن آن منتقد درونی ام اغلب نیاز دارم به خودم اطمینان دهم که بهترین تلاش ام را به کار گرفته ام عضو دیگری اضافه کرد: “وقتی” راجع به آنچه که انجام میدهم احساس خوبی ،دارم بی اعتنایی به نظر دیگران نسبت به من و رد آنها به مراتب آسان تر می گردد. ثبات در به کارگیری برخی از اعمال روزانه و عملی زندگی مان را بهتر میکند. من هر چیزی را که نیاز داشتم در اینجا بدانم در همان ۳۰ روز اول یاد گرفتم. شما به من گفتید به جلسات زیادی برو و در بین این جلسات چیزی مصرف «نکن و این کار بسیار ساده به نظریه می رسید. گفتید «اگر مواد مخدر را در دست نگیری نمیتوانی مصرف کنی و نشئه شوی . به خود گفتم این افراد همه نابغه هستند. گفتید نشریات» را مطالعه کن راهنما بگیر و قدم کارکن من از همان ابتدا این پیشنهادات را دنبال کردم و توانستم باکی ام را حفظ کنم من اکنون نیز این پیشنهادات را دنبال میکنم چرا که آنها مرا در راه حال نگه میدارند.

مروز حداکثر تلاش ام را به کارمیگیریم،گامهای مورد نیاز را برمیدارم و میپذیرم که اقدامات ام کفایت میکنند و من در حد کافی هستم. 

معتادان گمنام افغانستان naafg.org

جهت یادگیری روشن بین باشیم

۱۶ قوس ( آذر ماه )

 

 روشن این و واین اموزش بودن درباره اصول اساسی مان کمک می کند تا درکمان عمیق تر و بالغ گردد.

روح سنتها ،مقدمه در این کتابفقط برای امروز ۱۶ قوس (آذر ماه) تحمل عواطف خود

 

 بسیاری از ما در اوایل بهبودی دورانی را تجربه میکنیم که بعضی به آن سندروم “بيتر بن می‌گویند، برخی از ما هم مانند شخصیت خیال “پیترین که هیچوقت نمی خواهد بالغ شود. تلاش می کنیم آن دوران کودکی را که اعتیاد از ما ربوده بود مجددا به دست آوریم. شاید جبران : دوران از دست رفته یک واکنش طبیعی به آزادی نویافته و لذت بخشمان باشد. آن خنده ها و خوشی هایی که در مصاحبت معتادان دیگر تجربه میکنیم بخش بزرگی است از آنچه که در هر مقطعی از بهبودی ما را به جلسات بازمی گرداند، ولیکن ممکن است همانند بسیار چیزهای دیگر، ما رویکرد “پیترین” را در حد افراط به کار گرفته و از مسئولانه رفتار کردن یا بالغ شدن در بهبودی اجتناب کنیم.

همچنان که سن و مقطع پاکیمان افزایش مییابد آگاهی از اینکه اعضای جدید از ما به عنوان اعضای پیشین و قدیمی انجمن یاد میکنند میتواند باعث تعجب مان گردد. یکی از اعضا چنین مشارکت میکرد من کسی را یک عضو قدیمی میشمارم که حداقل ۵ سال از من بزرگتر باشد. در مقطعی از بهبودیم متوجه شدم که این تعریف در رابطه با خود من هم صدق میکند چرا که اعضای دیگر مرا به عنوان منبعی برای ارائه اطلاعات و راهنمایی می شناسند. همین باعث شد احساس کنم که اگر قرار باشد برچسب یک عضو قدیمی را حمل کرده و وظایف او را انجام دهم، باید دارای اطلاعات بیشتری باشم و سنتها را کار کنم.

 در عين حال، بعضی از ما ممکن است مانند “پیترین” در مقابل ایده بالغ بودن مقاومت به خرج دهیم و یا ایده پیگیری در کی عمیق تر از اصول مان را به دلیل اینکه فکر می کنیم این کار کسل کننده است رد کنیم. ممکن است هر دو مورد فوق بهانه ای باشند برای داشتن یک ذهن بسته به همین ترتیب گفتن ما همیشه اینجوری بوده ایم باعث میشود در مورد موضوعات بحث و گفتگو نکنیم یا اینکه هیچ کندوکاوی در مورد نگرشهای متفاوت نداشته باشیم.

 از طرف دیگر، روشن بین و آموزش پذیر ماندن به ما اجازه میدهد نگرشهای مختلف را از طریق مطالعه، بحث و گفتگو، تعمق و تفکر مد نظر قرار دهیم،ما با داشتن ذهنی باز نسبت به یادگیری بیشتر اصول راهنمای مان اغلب کاربردهای جدیدی را در زندگی مان درون و بیرون NA و همچنین در گروهها و خدمات پیدا می کنیم، یکی از اعضا مشارکت میکرد قبل از اینکه با سنت ها آشنا شوم من به آنها به عنوان یک سری قوانین انعطاف ناپذیر می نگریستم و متوجه نشده بودم که سنتها با ایجاد شرایطی که در آن خلاقیت و آزادی در خدمت به NA وجود دارد ما را از بدترین رفتارهای آنی مان محافظت می کنند. 

 

 آموزش پذیر خواهم بود و ذهنم را برای درک عمیق تری از سنتها باز خواهم گذاشت. همچنانکه در بهبودی بالغ میشوم مسئولیت خود را در رابطه با آموزش و آماده سازی دیگران در نظر خواهم داشت.

معتادان گمنام افغانستان naafg.org

درک بدون قید و شرط

۱۵ قوس ( آذر ماه )

بعضی وقتها ما با بزرگترین مشکلات زندگی شاخ به شاخ میشویم و رابطه ای که با راهنما و رهجوهای مان داریم میتواند آن درک و حمایتی را که برای حرکت به جلو نیاز داریم برای ما فراهم کند. 

*راهنما و رهجو فصل4، حفظ و توسعه روابط راهنما و رهجو*فقط برای امروز ۱۴ قوس (آذر ماه) افرادی که خواهان بهبودی هستند

          

 واقعیت زندگی بدیهیات و وقایع ناگوار آن اغلب بهبودی مان را به چالش میکشند،و ما برای جان سالم به در بردن از چنین شرایطی به روابطمان با معتادان در حال بهبودی دیگر اتکا میکنیم،به ما گفته شده که دیگر” تحت هیچ شرایطی مجبور نیستیم مصرف کنیم و ما شواهد گسترده ای از این حقیقت را در تجربیات خود و داستانهای سایر اعضا میبینیم، وقتی اصطلاحی مانند نقل قول فوق را خوانده و راجع به ارتباط آن با شرایط خودمان تفکر میکنیم به احتمال زیاد به کسانی که ما در گذشته کمکشان کرده ایم یا آنهایی که طی اتفاقات بدی که برای ما رخ داده بود به ما کمک کردند فکر میکنیم ) این افراد اغلب راهنما یا رهجوهای ما بودند، اما ممکن هم هست که اعضای عادی NA بوده باشند. معتادان دیگر ما را درک و حمایت میکنند و بسیاری از آنها یا تجارب مشابهی داشته اند، یا میتوانند عضو دیگری را که چنین شرایطی را تجربه کرده باشد به ما معرفی کنند.

 اما اگر شرایط ناگوار را خودمان ایجاد کرده باشیم چطور؟ شرایطی که در آن مرتکب خلاف هایی با پیامدهای بسیار جدی شده باشیم یا به جای آنکه لطمه زده باشیم لطمه خورده ایم آیا ما میتوانیم تحت چنین شرایطی پاکی خود را حفظ کنیم. آیا هنوز هم ارزش آنرا را داریم که همدردهایمان در انجمن ما را حمایت نموده و درک کنند؟ تحت هر شرایطی با وجود اینکه ما کلیه اعمال یکدیگر را تأیید نمیکنیم تمرین درک نمودن مشروط چیزی نیست و ما ارزش آن را داریم که درک شویم ” تحت هر شرایطی”

 درک نمودن یکدیگر به معنای داشتن احساس تشابه و کمک به یکدیگر تحت شرایط دشوار است درک نمودن همچنین به معنای آگاهی از این واقعیت است که علیرغم رفتار منفی و خسارت امیزمان ما هنوز معتاد هستیم و به همدلی نیاز داریم، درک کردن نشانگر اهمیت هدف اصلی ما در رساندن پیام به تک تک معتادان است – در جلسات درخانه در خیابان در زندانها و بیمارستانها با چنین روحیه سخاوتمندی توام با کمی بخشش و بردباری -حرکت به جلو و التیام برای همه ما امکان پذیر خواهد بود.

همانطور که دوستان من درطی بدترین شرایط درک و پذیرش را به من نشان دادند من هم متعهد میشوم که بدون توجه به شرایط خاص دیگران برای حمایت از آنها حضور داشته باشم.

معتادان گمنام افغانستان naafg.org

ایمان ساده

۱۴ قوس ( آذر ماه )

 وقتی در زندگی ذهن ما درگیرمسئله ای پیچیده میشود اگر با هشیاری تمام چیزهایی را که به خوبی پیش میرود به یاد بیاوریم کار درستی انجام داده ایم.

 فقط برای امروز ۲۹ دی ازگاه کوه ساختنفقط برای امروز ۱۴ قوس (آذر ماه) افرادی که خواهان بهبودی هستند

       

 بعد از مدتی ،بهبودی این واقعیت را کشف میکنیم که دلیل غیر قابل اداره بودن زندگی مان ما میتواند چیزی به غیر از مصرف مواد مخدر باشد. درعین حال متوجه میشویم بعضی از مشکلاتی که با آنها روبرو هستیم نتیجه عواملی به غیراز بیماری اعتیاد میباشند. چنین واقعیتی میتواند مخصوصاً ناراحت کننده باشد، به خصوص پس از تلاشهای زیادی که برای به دست آوردن رهایی از بیماری مان به کار گرفته ایم، تلاشهایی مانند پرورش توانایی مان در ایجاد و حفظ برنامه روزانه و برگزیدن اهداف و دستیابی به آنها، ما برای مدتهای مدیدی در شرایطی دشوار قرار گرفته بودیم اما بالاخره مشغول حرکت به سوی یک مقصد هستیم و سپس دردسرها شروع میشوند، کسی در لحظه آخر قرار ملاقاتی را لغو میکنداتوبوس دیر میرسد.

 پولی را که روی آن حساب کرده بودیم به موقع دریافت نمیشود مشکلات بیرونی واقعیتی از زندگی هستند و برخی اوقات اداره زندگیمان را دشوارتر مینمایند ما به عنوان کسانی که به آشفتگی خو گرفته ایم میتوانیم تحمل بسیار کمی نسبت به دردسرهایی که مسئولیتشان با ما نبوده است از خود نشان دهیم. پذیرش و ایمان اغلب دست در دست هم دارند، به خصوص تحت این چنین شرایط دشواری، یکی از خطرهای واقعی در رابطه با تمرین ،ایمان زمانی نمایان میشود که ما بیش از حد برروی مشکلات پیچیده تمرکز کنیم ما گرایش آن را داریم که تحت این شرایط به جای اینکه به سادگی با مسائل مربوطه روبرو شویم در مورد آن بیش از حد تعمق کنیم و به فکر کردن در مورد اینکه مشکل مذکور چگونه در برنامه ریزیهای ما خدشه ایجاد میکند ادامه می دهیم. وسواس فکری خود محورانه برای ما قلمروی آشنایی است و تحت شرایطی که هیچ چیز خوب پیش نمی رود، چه جایی بهتر از آن؟ یکی از اعضا این طور مشارکت میکرد:حتی اگر ۹۹ تا از کارهای من به خوبی پیش برود تنها چیزی که میتوانم به آن فکر کنم آن تک کاری است که خوب پیش نرفته .

مشارکت با معتادان دیگر میتواند کمک کند تا از وسواس فکری به سوی ایمان بازگردیم وقتی راهنمای ما پیشنهاد میکند یک لیست شکرگذاری ،بنویسیم، منظور این نیست که تظاهر کنیم سختیها و مشکلات وجود ندارند – منظور این است که نگرش بهتری را نسبت به قضایا پیدا کنیم، نگریستن بی طرفانه به زندگی خود کمک میکند به ایمانمان وصل شویم. بله گاهی اوقات کاری به شکل مطلوب انجام نمیگیرد ولیکن بسیاری دیگر از جوانب زندگی مان به مراتب بهتر از زمانی است که خودمان به تنهایی آن را اداره میکردیم ما خوب خواهیم بود. در واقع خوب هستیم.*

 

 وقتی مشکلی پیش می آید، مجبور نیستم تظاهر کنم که این مسئله باعث ناراحتی ام نشده است، ولیکن در عین حال باید مطمئن شوم توجهی که به آن مشکل اختصاص می دهم متناسب با نوع و ماهیت آن مشکل باشد، به خصوص در مقایسه با تمام چیزهایی که به خوبی پیش میروند.

معتادان گمنام افغانستان naafg.org